امروز: شنبه 30 تیر 1397
دسته بندی محصولات
بخش همکاران
بلوک کد اختصاصی

باستان شناسی و هنر اشكانی

باستان شناسی و هنر اشكانی دسته: باستان شناسی
بازدید: 1 بار
فرمت فایل: doc
حجم فایل: 27 کیلوبایت
تعداد صفحات فایل: 40

خشایارشا برای جبران شكستی كه در دشت ماراتن به لشگریان پدرش وارد شده بود، در سال 480 قم با سپاه‌گرانی كه هرودت مورخ یونانی تعداد آنها را به گزاف 2641000 نفر و سایر مورخین 100000 نفر و برخی هم 35000 نفر نوشته اند، عازم یونان شد، و با سپاه ده هزار نفری اسپارت به فرماندهی لئونداس به جنگ پرداخت كه ظاهراً فاتح شد و مردم اسپارت شهر را تخلیه كردند و خشایا

قیمت فایل فقط 9,000 تومان

خرید

تاریخ فرهنگ و تمدن سلوكی و اشكانی

خشایارشا برای جبران شكستی كه در دشت ماراتن به لشگریان پدرش وارد شده بود، در سال 480 ق.م با سپاه‌گرانی كه هرودت مورخ یونانی تعداد آنها را به گزاف 2641000 نفر و سایر مورخین 100000 نفر و برخی هم 35000 نفر نوشته اند، عازم یونان شد، و با سپاه ده هزار نفری اسپارت به فرماندهی لئونداس به جنگ پرداخت كه ظاهراً فاتح شد و مردم اسپارت شهر را تخلیه كردند و خشایارشا هم آنجا را به آتش كشید و در دنباله اقدام توسعه طلبانه‌اش معبد پارتنون را كه متعلق به آتنا دختر زئوس خدای خدایان بود آتش زد.

در بابل نیز چنین كرده بود و مجسمه مردوك خدای ملی بابلیان را كه مورد ستایش و احترام مردم بابل و بعضی از مردم كشورهای دیگر امپراطوری بودند از معبد بزرگ بعل خارج كرده بود. همه این خودخواهی‌ها به آشفتگی هر چه بیشتر اوضاع كمك می‌كرد و در نتیجه آتش طغیان و شورش‌ها را تندتر می ساخت و بر شدت نارضایتی‌ها می‌افزود، چنان كه آتش كینه مردم آتن بر علیه ایران افروخته شد و پیوسته مترصد بودند كه در فرصتی مناسب از پارسیان انتقام گیرند. اگر چه در زمان خشایارشا به علت عدم وحدت در شهرهای یونانی این كار عملی نبود، ولی سرانجام در زمان داریوش سوم اهالی مقدونیه پرچمدار این نهضت و اندیشه در سرزمین یونان شدند.

مقدونیه سرزمینی ثروتمند بود و اساس اقتصاد آن بر پایه كشاورزی خوب مقدونیه نهاده شده بود و همین امكانات طبیعی سبب شده بود ملت واحدی از كشاورز و گله‌‌دار و شبان تحت اداره یك نفر پادشاه در آنجا تشكیل شود. در صورتیكه موقعیت جغرافیایی یونان بگونه‌ایست كه مانع شده است از اینكه مقر یك ملت واحد باشد بلكه آن را مجموعه ای از دول كوچك ساخته بود كه برای امر معاش خود ناچار متوجه دریا بودند. وانگهی مرد مقدونی حق نداشت اگر آدمی نكشته با دیگر مردان روی یك میز بنشیند مگر بدست خود لااقل‌گزاری كشته باشد. از طرفی اختلافات و كشمكش‌هایی پیوسته بین این دول وجود داشت. چنانكه فیلیپ پدر اسكندر در دوره جوانی مدت سه سال، بطور گروگان در تب، كه آن زمان دولت نظامی مهم یونان بود بسر برد و بعد از این اسارت بود كه موفق شد سپاهی بنام فلانژ تشكیل دهد در حالیكه آتن و تب با به قدرت رسیدن فیلیپ سخت مخالف بودند اما در جنگهایی كه فیلیپ با قبایل مختلف كرد با دولت‌های تب و آتن كه با هم متحد شده بودند وارد جنگ شد. فیلپت فاتح شد و بعد تسخیر آتن و تب متوجه اسپارت گردید و آنجا را نیز به تصرف خود درآورد و بعد از این فتوحات بود كه فیلیپ، خود را سردار كل یونان معرفی كرد و آنگاه برای انتقام گرفتن از ایران از مردم یونان و مقدونی درخواست كمك و یاری نمود كه ظاهراً جزو مردم اسپارت پذیرفته شده؛ چون نظام اجتماعی و حكومتی با آنكه تحت اختیار روسایی بود كه مالك زمینهای وسیعی بودند و از نظر كشت و زرع درآمد سرشاری داشتند كه می‌توانستند شاه را در جنگ یاری دهند. قدرت دینی و قضایی و نظامی هم در دست شاه بود و فیلیپ توانسته بود یا تشكیلات مجهز و با نیروی نظامی خود موجبات وحدت سرزمین هلاد (یونان قدیم) را فراهم نماید و با اجتماع ملت یونان در  گرد تاج و تخت خود تحت عنوان منتقم یونانیان از پارسیان، توجه و حمایت اهالی آتن و تب را نیز كاملاً جلب كند. ب طوری كه سپاهی مركب از سربازان سنگین اسلحه با نظم و ترتیب خاص آمادگی خود را برای حمله اعلام داشته بودند، كه پیش از اقدام به این امر برای مرگ او توطئه‌ای بعمل آمد و فیلیپ را به قتل رساندند.

به نظر می رسد كه این سوء قصد توسط عاملین ایرانی یا طرفداران حكومت پارسی انجام گرفته باشد. زیرا قتل فیلیپ هیچگونه تغییری در اندیشه ضد ایرانی مقدونی‌ها نداد و جانشین فیلیپ مقدونی پسر 22 ساله‌اش اسكندر پرچمدار نجات یونانیان از یوغ ایرانیان شد و راه  پدر را دنبال كرد و با حمایت و كمكی كه از اهالی آتن و تب گرفته بود با سپاه منظم مقدونی كه در ستاد آن مورخان، جغرافی‌دانان، دانشمند و حتی گیاه‌شناسان هم بودند عازم ستیز با شرق شد. او از شاگردان تحصیل كرده مكتب ارسطو بود و از دانش‌های زمان بهره كافی گرفته بود، دارای زیركی و هوش سرشاری بود او را شكارچی قابل  و مرد كاملی نوشته اند كه در این لشگركشی‌ها برای تهییج سربازان یونانی تصمیم گرفت از همان راهی كه خشایارشا به یونان آمده بود راهی پارس شود یعنی از تنگه‌داردانل (هلس پونت)، خود اسكندر اولین كسی بود كه از كشتی پا به خشكی نهاد. او از اشتیاق اعمال قهرمانه‌اش بر خود می‌لرزید و در اولین قدم بر طبق نقشه‌اش شهر تروا را در آسیای صغیر تصرف كرد و آنرا به آتش كشید و در این شهر پس از اولین پیروزی اساسی اقدام به حمله را جنگ انتقامی و مذهبی بر ضد آسیا اعلام كرد؛ و آن را یك سفر جنگی تلافی‌جویانه تلقی كرد و برای شادی ارواح قهرمانان یونانی دستور قربانی داد و سپاهیان اسكندر هم كه تنها آرزویشان عبور از سواحل مدیترانه بود به شوق آمده بودند.

اما باید گفت كه اسكندر پا را راهی گذاشته بود، كه فقط جنبه انتقام مذهبی نداشت، زیرا بعداً خواهیم دید كه برای مطامع جهانگشایی اسكندر نمی‌توان حدی قائل شد. حتی هدف اسكندر تنها بدست آوردن متصرفات ایرانی مانند سوریه، مصر و بابل نبود، بلكه اشغال خود كشور هخامنشی بود؛ او می‌خواست دنیایی را به زیر سلطه خود درآورد، بخت هم او را یاری كرد چون بدون هیچگونه برخوردی پس از آسیای صغیر وارد مصر شد و راه مواصلاتی خویش را با یونان تعیین كرد و با تسخیر سواحل دریا سپاهیانش را از گزند هر نوع حمله دریایی از طرف داریوش سوم محفوظ نگهداشت. مضافاً به اینكه داریوش هم كه  از باده غرور و قدرت سرمست بود به جای مقابله با لشگریان اسكندر، با همه تجهیزات نظامی و امكانات وسیعی كه داشت فقط فرمان صادر می‌كرد كه اسكندر را این چنین و آن چنان كنید، اسكندر را به زنجیر كشیده به پایتخت شوش بفرستید. غافل از اینكه وقتی اسكندر وارد مصر شد چون مصریان دل خوشی از حكومت ایرانیان نداشتند اسكندر به راحتی آن كشور را منصرف شده بود از طرفی سپاهیان یكدست یونانی اسكندر كه برای هدفی تعیین شده می‌جنگیدند، با لشگریان مخلوط داریوش كه تركیب از مزدوران یونانی و ایرانی بودند فرق داشتند و هنگامیكه در گرانیك اولین برخورد بین دو سپاه پیش آمد با همه غیرت و مردانگی كه سربازان ایرانی از خود نشان دادند مع‌الوصف كاری از پیش نرفت. آرین می‌نویسد كه ممنون سركرده قوای مهم مزدور یونانی در سپاه ایران به سرداران ایران پیشنهاد نمود كه باید عقب نشست و شهر و دهات مسیر حمله اسكندر را آتش زد ولی سرداران ایرانی این پیشنهاد ممنون را نپذیرفتند و سرانجام هم شكست خوردند و فرار را بر قرار ترجیح دادند و اسكندر با موفقیت وارد سارد شد. مرحله دوم جنگ اسكندر جنگ ایسوس بود كه در نزدیكی شهری به همین نام روی داد. مورخین، سپاهیان ایران را در این جنگ بالغ  بر 600 هزار تن ذكر كرده اند و سپاه اسكندر را سی‌هزار تن و داریوش خود بر طبق رسم تغییر ناپذیر شاهی در قلب لشگریان قرار داشت و هنگامی كه نائره جنگ به طرف او زورآور گردید رو به فرار نهاد و حتی برای سبك كردن ارابة خود سپرش را نیز به دور انداخت.

از این شكست داریوش توسط اسكندر و سردارش، پارمنیو یك تابلوی خاتم كاری كه در پومپه كشف شده و در موزه ملی ناپل است تهیه كرده كه حكایت دارد كه: شاه هخامنشی از حمله نیزه اسكندر سخت وحشت كرده و ارابه چی اسبها را برای فرار از مهلكه با شلاق می‌زند و یك نفر پارسی از آب پیاده شده اسبش را به داریوش می‌دهد كه فرار كند و او چنین كرده است. تلفات قشون ایران را در این جنگ بالغ بر صدهزار تن نوشته‌اند. از جمله غنایمی كه از این نبود نصیب سپاه اسكندر شد، سراپرده داریوش، مادر و زن و دو دخترش و بیش از معادل یك میلیون لیره غنایم جنگی دیگر و بدین ترتیب قسمت ایران غربی به تدریج به دست فاتح جوان مقدونی افتاد.

داریوش برای نجات خانواده‌اش پیام صلحی برای اسكندر فرستاد كه در برابر تزویج اسكندر با دخترش و دادن غنایم جنگی دیگر از ادامه جنگ صرف نظر كند، اما اسكندر نپذیرفت و به داریوش پیام داد كه باید او را سلطان خود بشناسد، همچنانكه او را در مصر فرعون شناخته بودند و در معبد آمن مصر ، هاتف معبد؛ تسلط بر جهان را برای او پیش‌بینی كرده بود و او را به عنوان پسر خدا اعلام داشته بود، بدیهی است كه پس از فتح الیوس و شكست كامل سپاهیان ایران و هزیمت داریوش، اسكندر حاضر به مصالحه نبوده و به راه خود ادامه داد و فاتحانه عازم بین‌النهرین گردید و از دجله و فرات هم گذشت. سومین پیشنهاد مصالحه داریوش كه این مكان مرز دو امپراطوری ایران و یونان باشد و داریوش تسلط اسكندر را بر شهرهای مفتوحه می‌پذیرد، نیز مورد قبول واقع نشد و داریوش ناچار به ادامه جنگ با اسكندر شد و جنگی سخت در دامنه جبال آشور در اردبیل در محلی بنام گوگمل یا (مرتع شتران) درگرفت كه به شكست سپاهیان ایران منجر شد و داریوش بسوی هگمتانه فرار كرد. پس از این پیروزی اسكندر وقتی وارد بابل شد. مردم از او استقبال كردند و اسكندر هم مناسب دید كه خود را شاه ایران بداند و برای دلجویی و توجه اهالی بابل دستور باز پیرایی و بازسازی معبد بعل را كه خشایارشا خراب كرده بود، صادر كرد و در تعقیب داریوش روانه شوش، پایتخت ایران گردید. پایتختی كه بر روی خرابه‌های ایلام ساخته شده بود و بصورت مركز جهانی تجلی كرده بود و سفرا و فرستادگانی از كشورهای مختلف كه در آن زمان شناخته شده بودند به آنجا گسیل می شدند، بسیاری از مردمان سیاسی رانده شده از زونان هم در پناه این تختگاه بسر می‌بردند. شوش بصورت یك بنگاه علمی از نویسندگان و شعرا، و پزشكان و هنرمندان یونانی درآمده بود كه داریوش آن را بسیار دوست‌ می‌داشت و فتح آن یكی از آرزوها و مقاصد مهم اسكندر در جنگ با ایران بود كه با تصرف شوش نه تنها این آرزوی اسكندر برآورده شد بلكه غنایم زیادی به چنگ سربازان مقدونی افتاد.

خانواده داریوش كه در سپاه اسكندر اسیر بودند به شوش رسیدند و در آنجا مستقر شدند، اسكندر پس از مدتی اقامت در شوش و به رسمیت شناختن خود به جانشینی داریوش سوم، عازم تخت جمشید شد و با گنجینه‌های زیاد آنجا روبرو گردید، و بساط عیش و عشرت را رد تخت جمشید گستراند، و در اینجا به عهده قول و وعده‌های خود وفا كرد و سرانجام به جبران آتش زدن معبد پارتنون صفه تخت جمشید را به آتش كشید. عملی كه برای مورخین متعصب غربی باوركردنی نیست، اما كاوشهای باستان‌شناسی و عملیات حفاری تخت جمشید این مطلب را تأیید می‌كند و هنوز بقایای پرده های سوخته و سایر اشیاء بدست آمده دال بر آتش كشیدن آنجا توسط اسكندر است. اسكندر پس از چهار ماه اقامت و خوش‌گذارانی در تخت جمشید و به آتش كشیدن آنجا و چند بار هم بازدید از آرامگاه كورش در پاسارگاد چون اطلاع یافت كه بسوس نایب‌السلطنه، داریوش را دستگیر و اسیر و محبوس كرده است به تعقیب او پرداخت، اتفاقاً در اطراف دامغان به اردوی فراریان رسید و در همین جا بود كه با جسد كشته شده داریوش كه با ضربت خنجر یكی از شهربانانش به قتل رسیده بود، روبرو شد.

اسكندر وقتی با این حادثه روبرو شد دستور داد كه جسد را به شوش منتقل كنند و به خانواده او بسپارند و به یكی از سرداران ایرانی بنام اسپی تامن[1] دستور داد كه بسوس قاتل داریوش را كه به بلخ فرار كرده دستگیر كند، كه پس از دستگیری بسوس او را در همدان به دار كشید و در ادامه راهش به سوی شرق رهسپار شد و ایران شرقی را هم اشغال كرد. با وجودی كه ایجاد آرامش و صلح در سرحدات شمالی مدتی طول كشید؟، اما اسكندر با جنگ و ستیز تا سیحون پیش راند و پس از ازدواج با رخسانه یا روشنك دختر اكسیارتس[2] امیرسغد در سال 327 ق.م از طریق هندوكش عازم هند گردید. كه در این لشگركشی قشون اسكندر را یكصد هزار نفر نوشته‌‌اند كه از معبر خیبر و پلی كه روی سند ساخته بودند گذشته و به شهر تاكسلا در پنجاب وارد شد.

نوشته‌اند پادشاه و اهالی آنجا با ‎آغوش باز اسكندر را پذیرفتند و او از آنجا به طرف رود هی واس پس از (جلم امروزی) رهسپار شد كه پادشاه آنجا به نام پروس با سی‌هزار سپاهی و فیلهای جنگی زیاد مهیای روبرو شدن با قشون اسكندر بود، مقدونی‌ها وقتی با این پیلها مواجه شدند جنگ را بی‌‌نتیجه تلقی كردند. اما اسكندر بیدی ن بود كه از این بادها بلرزد و با وجودیكه لشگریان از نظر تعداد فزونی داشتند در این درگیری تلفات زیادی به مقدونیها وارد شد اما سرانجام جنگ به نفع فاتح یونانی تمام شد و پروس اسیر گردید. پس از آن پیروزی اسكندر تا رود هیفاز[3] (رود بیس امروزی) پیشرفت اما قشون خسته اسكندر در كنار این رود وقتی از مطامع و هدف جهانگشایی بی‌حد اسكندر مطلع شدند و ترس از اینكه اگر دورتر بروند با پادشاهی قویتر از پروس و با پیل‌های بیشتر روبرو خواهند شد، به اسكندر گفتند فتوحاتی كه شده كافی است و هر زحمتی حدی دارد و مخصوصاً یكی از سردارانش بنام كی نس[4] به اسكندر گفت اگر در مقام جهانگشایی بیشتری هستی باید بانی كه از لشگریان ما تعداد كمی باقی مانده و بهتر است بر گردی و قشون جدید و تازه نفسی تهیه كنی. اسكندر وقتی تمرد و نافرمانی را در قشون یونانی و مقدونی احساس كرد علیرغم تمایلاتش تصمیم به مراجعت گرفت 325 ق.م.

قیمت فایل فقط 9,000 تومان

خرید

برچسب ها : باستان‌شناسی , هنر اشكانی , تمدن سلوكی و اشكانی

نظرات کاربران در مورد این کالا
تا کنون هیچ نظری درباره این کالا ثبت نگردیده است.
ارسال نظر